Η ηχοκαρδιογραφία αντίθεσης είναι µία τεχνική υπερηχογραφικής απεικόνισης της καρδιάς, η οποία περιλαµβάνει τη χρήση ειδικών παραγόντων. Προσφέρει µια αρκετά βελτιωµένη οπτική προβολή των καρδιακών δοµών και της ροής του αίµατος.
Οι δύο συνηθισµένοι τρόποι µε τους οποίους πραγµατοποιείται είναι µε τη χρήση αναδευµένου φυσιολογικού ορού (Bubble echo) ή ηχοσκιαγραφικών παραγόντων, δηλαδή διαλυµάτων µε δεσµευµένες µικροφυσαλίδες.
α) Αντίθεση µε τη χρήση αναδευµένου φυσιολογικού ορού (Bubble echo): Η διαδικασία περιλαµβάνει την ενδοφλέβια έγχυση στον ασθενή αναδευµένου φυσιολογικού ορού.
Μέσω αυτής της µεθόδου ανιχνεύονται παρακαµπτήριες οδοί από την δεξιά προς την αριστερή κυκλοφορία, όπως για παράδειγµα ένα ανοιχτό ωοειδές τµήµα [Patent Foramen Ovale (PFO)] ή µία µεσοκολπική επικοινωνία [Atrial Septal Defect (ASD)]. Όταν οι φυσαλίδες εισέλθουν στον δεξιό κόλπο, θα πρέπει, υπό κανονικές συνθήκες, να «φιλτραριστούν» από τους πνεύµονες, διαφορετικά, αν υπάρχει δίοδος παράκαµψης, θα εµφανιστούν στον αριστερό κόλπο.
β) Αντίθεση µε τη χρήση ηχοσκιαγραφικών παραγόντων µε δεσµευµένες µικροφυσαλίδες: Και αυτή η διαδικασία περιλαµβάνει ενδοφλέβια έγχυση, αυτή τη φορά, παραγόντων που περιέχουν µικροφυσαλίδες αερίου. Αυτές είναι σταθεροποιηµένες σε µοριακό κέλυφος και σχεδιασµένες να µη διασπώνται στην κυκλοφορία του αίµατος.
Χάρη σε αυτές ενισχύεται η αντίθεση του ενδοκαρδιακού ορίου µε το αίµα αυξάνοντας την ακρίβεια στην εκτίµηση του κλάσµατος εξώθησης, των διαταραχών της κινητικότητας του µυοκαρδιακού τοιχώµατος και της παρουσίας θρόµβων ή µορφωµάτων εντός της καρδιακής κοιλότητας.
Η ηχοκαρδιογραφία αντίθεσης, ακόµα και στις πιο απαιτητικές περιπτώσεις όπου η ποιότητα των εικόνων είναι χαµηλή, παρέχει βελτιωµένη ακρίβεια. Είναι ασφαλής, αποτελεσµατική και χρησιµοποιείται ευρέως σε ποικίλες δοµικές και λειτουργικές καρδιακές απεικονίσεις.
